maandag 16 november 2015

Flying Colors

Om eerlijk te zijn word ik doodmoe van welke mening wie dan ook heeft over Parijs, misschien komt dit door mijn  alom aanwezige gewoonte van schoppen tegen meningen van anderen die niet hetzelfde zijn als die van mij of dat ze zo wanstaltig zijn dat ik ervan moet huilen of dat ze eigenlijk wél ergens op slaan, maar dat laatste blijkt altijd lastig om te onderkennen.

Maar Parijs dus. Facebook kleurde rood-wit-blauw-verticaal met als reactie mensen die op hun blog schreven dat van een Franse vlag over je smoel (citaatje) de wereld heus niet beter wordt of dat er opeens zoveel aandacht geschonken wordt aan Parijs terwijl er nog honderdduizend andere mensen doodgaan door terroristische aanslagen in plaatsen die níet Parijs zijn en er cirkelen plaatjes rond waar dode Afrikanen op staan die niet zo uitgebreid in het nieuws zijn gekomen en dus zou het ons niet uitmaken dat ze dood zijn.
De een zegt Pray For Paris, Charlie Hebdo zegt dat ze genoeg hebben van religie, politici zeggen dat onze manier van leven kwetsbaar is maar dat de dreiging heus niet groter is geworden dan hij al was en Frankrijk bombardeert Raqqa omdat ze boos is. 

Ik vind dit zonder enige twijfel allemaal waar, of in ieder geval is er in elk standpunt of vorm van gedrag wel een kern van waarheid te bespeuren. Maar waarom mogen mensen geen roodwitblauwfilter over hun smoel plakken als dat hun manier is om steun te betuigen - ikzelf heb het (nog) niet gedaan omdat ik er nog niet over uit ben of ik op deze manier wil laten zien dat ik wat er is gebeurd erg vind - en waarom is het fout te bidden voor Parijs als je denkt dat dit helpt. Waarom zouden wij het niet erg vinden dat er mensen in Afrika sterven door gelijksoortige gruwelen omdat het minder in de media naar voren komt. En is het gek dat wij ons op dit moment even iets drukker maken om Parijs, omdat dit nu eenmaal honderden kilometers dichterbij ligt dan dergelijke andere plaatsen. Zoals Aaf Brandt Corstius schreef : ' Want : Iedereen kent Parijs.'
En hier slaat ze de spijker op zijn kop.

En dus lijkt het mij ietwat hypocriet om te zeggen dat het hypocriet is om te rouwen om Parijs door een Franse vlag over je smoel te plakken en niet om de rest van de wereld, als je geen alternatief aandraagt en vergéét te rouwen.