zondag 17 mei 2015

Het probleem dat Toekomst heet

Al zo'n drie maanden zegt papa al dan niet subtiel dat het toch wel eens tijd wordt een studieplan op te stellen. Nu werkte de open dag van Universiteit Leiden niet dusdanig motiverend - ik blaam de presentaties, niet de universiteit en ik zag er maar twee dus een goed oordeel vellen kan eigenlijk nog helemaal niet-  dat ik hier zin in heb.
Maar klasgenoten blijven maar praten over opgedane ervaringen en meeloopdagen en geïnvesteer in hun toekomst dat ik er steeds weer aan herinnerd word dat ik hier eigenlijk misschien toch ook wel eens een keer mee zou moeten beginnen.
Punt is dat ik er aan de ene kant nog helemaal geen zin in heb. Ik liep daar in die stad Leiden tussen allemaal grote mensen en ik was overduidelijk de kleinste die met rode kisten toch nog een beetje indruk probeerde te maken, iets wat volkomen mislukte, volkomen terecht. De studieloopbaanbegeleider die een zeer goede spreekbeurt gaf over hoe twijfelachtige kinders zoals ik ooit een passende studie moeten vinden bevestigde maar weer dat ik me nog steeds in het beginstadium bevond van het zoeken en vinden van een studie. (stuk of vijf fasen, ik huppel ergens in fase twee Ik weet de richting wel een beetje maar daar blijft het dan ook bij).

Maar vandaag, zondag zeventien mei zo rond vijf uur des middags , ben ik toch maar het een en ander gaan uitzoeken. Ik blijf bij elke universiteit steken bij Nederlandse taal- en cultuur dus misschien wordt het dat ook wel. Al kun je je keuze natuurlijk niet baseren op enkel en alleen wat verhaaltjes op het internet.
Spijtig genoeg zijn alle meeloopdagen en opendagen en welke Bekijkmogelijkheid ook al lang voorbij en komt het geheel aan op volgend jaar en mijn eigen onderzoek.
Nu ben ik nogal van het uitstellen dus ik ben zeer benieuwd.
Ik wil gewoon wat verhaaltjes schrijven en boeken lezen en voor de rest geen idee.

Misschien niet helemaal de instelling voor een aanstormend student.