woensdag 9 juli 2014

Stilte voor de storm slash afslachting

Een voornemen is er  om aan gehouden te worden dus we zetten het een-bericht-per-dag-voornemen voort.  Het gaat enigszins moeilijk wat ik schrijf zowaar op een iPad met een toetsenbord waar mijn worstenvingers niet erg vrolijk van worden.
Ondertussen voel ik in mijn linkeronderrug een raar soort pijn die ik wel vaker voel als ik in dergelijke houdingen op een bank zit en merk ik dat lenzen in hebben als dat officieel hoort best handig is. Ik moet mijn ogen samenpersen en wat al niet meer om te kunnen lezen wat ik schrijf.
Sinds vandaag weet ik waarom een stropdas een stropdas heet en het is zo voor de hand liggend  dat ik er wel om kan huilen dat ik het nooit eerder bedacht heb.
Een gestropte das.
Hoe moeilijk kan het zijn.

Vandaag heb ik voor het eerst de Lion King gezien. Ook het feit dat ik dat nog nooit eerder heb gedaan is om te huilen. Maar ik huilde niet. Ik genoot alleen want het is meer dan bewonderenswaardig hoe prachtig die film is gemaakt. Je gaat terstond meteen van Afrika houden. En van babyleeuwtjes. En van volwassen leeuwen want als zij mannen zouden zijn waren het ongetwijfeld de knapste van de gehele wereld.
Voor mensen die van een woeste haardos houden.

Voor de rest heb ik mijn dag erg nuttig besteed. Ik heb mijn muur beschilderd en ik voel me nu net Rapunzel in haar toren maar dan blijer want ik ben niet opgesloten. Het ziet er  naar eigen zeggen best aardig uit. Als wel dat ik er de hele tijd naar kijk,
Mama vond het wat minder, al was dat meer omdat ik ongeoorloofd op de muur begon te kladderen. Al kon ze het eindresultaat toch wel waarderen en zei ze alleen dat nu niet opeens de hele familie op zijn muur moest gaan verven. En dat zullen ze vast wel laten.

Over  vier minuten arriveert Daan , drie zelfs. Dus ik typ als een bezetene om mijn dagelijkse hersenspinsels af te krijgen op dit akelig kleine toetsenbordje. Wat verlang ik naar het zalige toetsenbord in de studeerkamer.

Nog een leuk dingetje is dat Nederland zometeen moet voetballen tegen het befaamde Messitelftal dus ik ben gans benieuwd of wij vannacht ook zo zullen wenen en klaagzangen zullen opzenden naar boven zoals Brazilie (terecht overigens)wanneer wij , Oranje Leeuwen, het onderspit hebben gedolven. Is dit niet het geval , dan schrijf ik vast een klaagzang voor komende zondag, want ik als doemdenker ben toch wel ietwat bang voor het machtige Duitsland.

Want die finale is best haalbaar natuurlijk.