vrijdag 11 juli 2014

Bij gebrek aan beter

Gisteren keek ik samen met Inge 'Perks of being a wallflower' en ik ben er nu geheel van overtuigd dat ik in de verkeerde tijd geboren ben.
Muurbloempje Charlie is zestien zo rond 1990 en het hele boek staat vol met nummers van rond die tijd. Ik heb meteen de afspeellijst op Spotify opgezocht en die afspeellijst verblijdt mijn oren nu al de hele morgen.
Die muziek is zoveel leuker dan het geboenk en gedreun en geschreeuw in de liedjes die vandaag de dag verschijnen.
Maar toen was daar Spotify en kan de mensheid werkelijk waar a l l e s beluisteren en is dat 'ik ben in de verkeerde tijd geboren' eigenlijk geheel niet relevant omdat je je toch nog in de vorige eeuw kunt wanen en je, als je dat doet, zelfs nog hipster en alternatief en wat al niet meer bent.

Charlie had ook geen computer dus hij moest zijn belevenissen wel schrijven met behulp van een typemachien. Ik zou liegen als ik zei dat een typemachien fijner typt dan een toetsenbord. Maar ik kan ook niet ontkennen dat een typemachien veel meer uitstraling heeft dan een computer waar schrijven , technisch gezien, geen moeite kost. En hij is tenslotte mijn Beste Vriend.

Het schrijfvoornemen gebiedt mij verhaaltjes te schrijven en wel minstens één per dag , maar wat er vandaag uit mijn vingers komt is om te huilen.
Vanavond ga ik op kamp, en meestal levert dat duizonden kilo's inspiratie op dus na het weekend kan ik weer volgeladen met hoop verder gaan met het vertellen van mijn hersenspinsels aan deze wereld.