vrijdag 9 augustus 2013

Ik zit op mijn bed. Met een laptop op schoot. Deze houding houd ik al een groot deel van de middag vol.
Eigenlijk wacht ik op de kranten, die rond dit tijdstip al lang gebracht horen te zijn. Ik neem voor twee weken de wijk van een vriend over. Mijn adres is keurig netjes doorgegeven.  Maar Ganzerik 28 ligt natuurlijk op een onvindbare plaats, meerdere mensen hebben moeite met het vinden van mijn huis. Maar met al de moderne mogelijkheden van dit tijdperk zoals de tomtom, en de door de familie Oevermans gebruikte ouderwetse hulpmiddelen uit de vorige eeuw voor het zoeken van de weg genaamd 'de kaart', zou het toch enigszins mogelijk moeten zijn mijn hoekhuisje te vinden.
Misschien genieten die mensen momenteel ook wel van  hun - in hun geval onverdiende- vakantie.
Het scheelt dat ik me vandaag al nuttig heb gemaakt door middel van schoonmaken. Dan heb ik in ieder geval nog iets gedaan vandaag waar iemand wat aan had.
Vanavond ben ik zowaar bijna verplicht mee te gaan naar een openlucht concert van een jeugdorkest in Ede. Is goed voor mijn algemene culturele ontwikkeling, werd mij verteld. Ik geloof mijn moeder op haar woord, vanzelfsprekend.
Ik kijk er dan ook erg naar uit.
Na elke zin gaat mijn hand , zoals gewoonlijk, naar mijn telefoon. Ik maak met mijn vinger voor de ( ja de hoeveelste keer zou het zijn, 20.000? - ruim 365 dagen bezit ik mijn telefoon momenteel, zo'n 40 keer  per dag ontgrendel ik mijn telefoon, meer kan ook) twintigduizendste keer mijn ontgrendelfiguurtje. Die is al een jaar hetzelfde.
Het is een tik geworden.
Ik had een heerlijke spotifyafspeellijst aanstaan genaamd 'Chill out'. Alleen dan verpest een fantareclame het  fijne ontspanningsgevoel weer. Ja dat zijn de dingen die mij storen op een dag als deze.
Eigenlijk mogen die kranten best nog even wachten. De combinatie van bed, laptop en muziek is bijzonder fijn.